Czy tylko wdowy mają garby?

Jednym z pierwszych, idąc od góry elementów niewłaściwej postawy jest protrakcja szyi.

Protrakcja czyli wysunięcie szyi w przód, jest objawem któremu towarzyszy wiele zaburzeń i dolegliwości nie tylko w obszarze samej szyi.

Co jest przyczyną?

Najczęstsze przyczyny są trzy:

1) ułożenie szyi w pozycji siedzącej przy pracy przed komputerem lub ustawianie głowy w ten sposób w wyniku niedosłyszenia lub niedowidzenia,

2) wpływ ułożenia innych segmentów ciała, spowodowany zmianą środka ciężkości w organizmie,

3) zaburzenia emocjonalne min. długotrwały stres.

Z czym się to wiąże?

Zaburzenia postawy szyi często są związane z zaokrągleniem pleców w odcinku piersiowym, odstającymi łopatkami, ramionami wysuniętymi w przód, zamknięciem klatki piersiowej tj. ograniczeniem ruchomości klatki piersiowej.

Samo ułożenie szyi wiąże się z nadmiernym ustawieniem zgięciowym niskich kręgów szyjnych i przejścia szyjno-piersiowego oraz nadmiernym ustawieniem przeprostnym górnych kręgów szyjnych. Takie ustawienie jest przyczyną powstawania dyskopatii odcinka szyjnego, zwyrodnień stawowych oraz podrażnień korzeniowych z tego segmentu. Ustawienie to również odpowiada za powstanie wdowiego garbu, czyli uwypuklenia przejścia szyjno-piersiowego z dodatkowym otłuszczeniem w tym obszarze.

Ustawienie to ma również wpływ na zmiany napięcia mięśniowego dopasowane do obciążeń działających w tym ułożeniu. Mięśnie będą przeciążane pracą mającą na celu utrzymanie ciężaru głowy ustawionej w sposób nieergonomiczny. Wysunięcie głowy w przód o 2,5 cm zwiększa obciążenie na kręgosłupie o 4,5 kg uwzględniając, że średnia waga głowy wynosi 5 kg, powoduje to dwukrotnie większą pracę mięśni stabilizujących.

Zaokrąglenie ramion wpływa na ograniczenie ruchomości klatki piersiowej, zwłaszcza w górnej części, wzrost ciśnienia śródpiersiowego, ucisk na narządy śródpiersiowe, nisko ułożoną klatkę piersiową, zmianę toru oddechu oraz utratę pojemności płuc o 30%.

Co może nam dolegać?

Możliwe dolegliwości w tej sytuacji to:

– Ograniczona ruchomość odcinka szyjnego,

– Bóle głowy o podłożu napięciowym, również migreny, zawroty głowy,

– Bóle, szumy, piski uszne, przytłumiony dźwięk, głuchota,

– Problemy z przełykaniem (np. tabletek), uczucie guli w gardle, chrypka, lub przełykanie możliwe tylko przy odpowiednio ułożonej szyi,

– Zaburzenia wzroku, problemy ze skupieniem wzroku, mroczki, bóle za okiem, męczliwość oczu, światłowstręt,

– Dolegliwości stawu skroniowo-żuchwowego, ból stawu i okolicznych mięśni, strzelanie stawów przy otwieraniu ust, szczękościski, ścieranie powierzchni zębów, bruksizm,

– Pojawienie się wdowiego garbu,

– Ból i napięcie mięśni kapturowych, ból okolicy łopatkowej,

– Ból rąk, osłabienie, mrowienie, promieniowanie bólu, do barku, łokcia, dłoni lub określonych palców,

– Jednoczesne problemy z układem trawiennym, zgaga, refluks, nadreaktywne jelita, nietolerancje pokarmowe etc.,

– Jednoczesne problemy z układem sercowo-naczyniowym, podwyższone ciśnienie tętnicze, arytmia, bóle zamostkowe lub opasające klatki piersiowej,

– Niedotlenienie, częste ziewanie, problemy ze skupieniem uwagi, koncentracją.

Istotną kwestią jest wykluczenie przyczyny powyższych zaburzeń u specjalisty zajmującego się danym narządem.

Jak sobie z tym poradzić

Prawidłowe leczenie fizjoterapeutyczne uwzględnia ocenę postawy oraz naukę utrzymywania postawy właściwej, która w zależności od zaawansowania zaburzeń może być tylko korekcją lub całkowitą reedukacją.

Aby zmiana postawy była łatwiejsza pacjent powinien dostać zadanie do wykonywania dostosowane do jego umiejętności i systematycznie uzupełniane o kolejne kroki.

Terapia mięśni nadmiernie napiętych zapewni uśmierzenie dolegliwości bólowych i dostosowanie się mięśni do nowych warunków w sposób prawidłowy.

Terapia stawów kręgosłupa zapewni prawidłowe ustawienie powierzchni stawowych, odciążenie segmentarne korzeni nerwowych i ułatwi rozluźnianie mięśni.

Jeżeli problemy w tym segmencie miały swoją przyczynę w problemach natury psychicznej, do prawidłowego leczenia niezbędna będzie psychoterapia lub wsparcie psychologiczno-psychiatryczne.

Dodaj komentarz